Ik ben Nicole Groen. Met heel veel plezier heb de afgelopen jaren mogen werken met kinderen vanuit verschillende functies. Genieten van de mooie momenten en dingen die de kinderen lieten zien. Hoe ze groeiden, hoe trots als ze weer iets geleerd of bereikt hadden. Open staan voor de dingen die ze wilde delen of hoe ze iets bedacht hadden. Of samen op ontdekking gaan.

Maar toch voelde ik ook een stukje gemis als kinderen niet helemaal uit de verf kwamen. Of als ze bijvoorbeeld uitvielen op school, gediagnosticeerd met o.a. Dyslexie, ADHD, ADD en met begeleiding nog steeds niet tot hun recht kwamen. Het gevoel dat ik er niet genoeg voor ze kon zijn.

Ook in mijn directe omgeving zijn er een aantal voorbeelden te noemen van niet mee kunnen komen in ´het´ systeem. De waarom vragen werden met de tijd alleen maar meer. Ik zag 2 kanten van deze kinderen. Wat maakte dan dat ze het zo moeilijk hadden, niet meer zichzelf waren en op bepaalde momenten toch ook zo mooi konden laten zien wat ze eigenlijk in huis hadden.
En dit niet alleen voor deze kinderen, maar er zijn meer voorbeelden te noemen van kinderen die bepaald gedrag laten zien, omdat ze niet anders met de situatie weten om te gaan. Die steeds explosiever gedrag lieten zien of zich juist helemaal afsloten bijvoorbeeld.

Op een gegeven moment kwam ik op een punt aan dat ik voor mezelf moest uitzoeken hoe het werkt. Hoe ik werk, hoe mijn hoofd werkt, etc. Antwoorden vinden op al die vragen, er was zo veel. Maar hoe meer antwoorden er kwamen hoe interessanter het werd. Alles werd zo duidelijk! En vanuit daar kon ik aan mezelf werken.

Ondanks de verschillende cursussen naast mijn opleiding die ik al gevolgd had om meer te kunnen bieden, kon ik nu veel gerichter de cursussen en opleidingen volgen die echt tot de kern komen. Met onderwerpen als onder andere ons brein, zenuwstelsel, stress, NLP, breathwork, verbinding, bewust ouderschap, krachtig anders leren, paardencoaching etc.
Over de ontbrekende stukken. De stukken waar het echt om gaat. De Basis!

Ik ben een nuchtere West-Fries met beide benen in de klei. Geen poeha. Geen grote woorden. Maar wel altijd met veel vragen vanbinnen.

Ik ben opgegroeid met nuchterheid en met dieren die méér aanvoelden dan ik zelf kon verwoorden. Ik vond altijd alles wat ik zocht bij de paarden. Daar hoefde niks. Daar mocht ik gewoon zijn. Bij hun vond ik rust, waarheid en troost. Ze vroegen niks, maar zagen alles.

Ik leerde ook zoveel van de paarden. Wat het betekent om in verbinding te zijn, zonder woorden. Zo leerde ik dat écht contact stil is. Dat voelen voor gaat op praten. Dat je soms niks hoeft te zeggen om alles te zeggen. Die wijsheid neem ik mee in mijn coaching. Ik ben niet boven je. Ik sta naast je. Met prut an me leerze, net als jij.

Ik wil ruimte geven aan mensen om weer bij zichzelf te komen en te kunnen groeien. Om te ontdekken dat ze alles in in zich hebben en dat ze weer vooruit kunnen.